Invincible VS: Kan, Ter ve Biraz Yarım Kalmış Hikayeler

Invincible VS: Kan, Ter ve Biraz Yarım Kalmış Hikayeler Sonunda şu oyunu bilgisayara indirip başına oturabildim. Çizgi romanları defalarca devirmiş, animasyonun her sezonunu heyecanla beklemiş biri olarak Invincible VS duyurulduğundan beri "Acaba batırırlar mı?" korkusu vardı içimde. Sonuç? Karşımızda tam anlamıyla "fanlar tarafından, fanlar için" yapılmış, inanılmaz tempolu ama bir o kadar da bazı yerlerinden kırpılmış hissettiren, deli işi bir 3v3 tag fighter duruyor. Görsel Tarz ve Atmosfer İlk saniyeden itibaren oyun "Ben buradayım," diyor. Karakter tasarımları ve özellikle o Into the Spider-Verse esintili, "twos" tekniğiyle (animasyon kare hızını kasıtlı olarak düşürerek) hazırlanan ara sahneler tek kelimeyle harika. Unreal Engine 5'in gücünü arkasına alan o sinematik geçişlerden direkt dövüşün içine akmak acayip akıcı hissettiriyor. Çizgi roman sayfalarından fırlamış gibi duran görsellik tam puanı kapıyor. Oynanış ve Mekanikler: Kolay Ama Labda Saatler Harcatacak Cinsten Quarter Up ekibi dövüş mekanikleri konusunda dersine iyi çalışmış. Oyuna girmesi çok basit, hatta yeni başlayanlar ya da sadece dizi için gelenler "autocombo" ve özel yetenek tuşlarıyla rahatça rakiplerini duvardan duvara vurabilir. Ama işin derinliğine inip kendi 3v3 takımını kurduğunda, o asistan karakterlerin (assist) zamanlamasını, tag kombinasyonlarını çözmeye çalışırken kendini antrenman modunda (lab) saatlerce combo çalışırken buluyorsun. Rollback netcode ve crossplay desteğinin ilk günden sorunsuz çalışması ise tam FGC (Dövüş Oyunu Topluluğu) üyelerini mest edecek cinsten. Online maçlar yağ gibi akıyor. Peki Neler Can Sıkıyor? Tabii ki her şey güllük gülistanlık değil. Oyunda göze batan birkaç ciddi eksiklik var: Hikaye Modu Çok Kısa: Hikaye resmen bir dizi bölümü uzunluğunda (yaklaşık 2 saat) sürüyor ve pat diye bitiyor. Evet, ara sahneler çok kaliteli, dövüş formatlarını 1v3 veya 2v2 yaparak çeşitlendirmişler ama tam havaya girmişken ekranın kararması can sıkıcı. Viltrumite Yoğunluğu ve Tekdüzelik: Kadrodaki karakter çeşitliliğini teoride sevsem de, oyundaki uçan ve güçlü karakterlerin (özellikle Viltrumite'ların) hareket şemaları görsel olarak birbirine çok benziyor. Omni-Man, Conquest, Lucan derken bir yerden sonra "biraz daha yaratıcı moveset'ler olamaz mıydı?" diyorsun. Rexplode hayranı olarak onun gibi karakterlerin daha özgün mekaniklere sahip olmasını isterdim. İçerik Azlığı: Maçlardan sonra ekranı kaplayan tonla gereksiz kilit açma bildirimi, menülerdeki bazı çeviri/yazım hataları ve çevrimdışı modların darlığı oyunun "bütçe dostu" yanını biraz fazla belli ediyor. Karar: Alınır mı? Sonuç: Eğer Invincible evrenini seviyorsan ve arkadaşlarınla ya da online'da deli gibi kombo kasmak istiyorsan kesinlikle kaçırma. Mark Grayson'ın kendisi gibi; eksikleri var, bazen canını sıkıyor ama günün sonunda o dayağı yiyip pes etmeden ayağa kalkmasını ve seni ekrana bağlamasını çok iyi biliyor. Puanım: 7.5 / 10 (Gelecek karakter güncellemeleri ve yamalarla bu puan rahatlıkla 8.5'e yürür!)